معماری شیوه پارسی

شیوه معماری پارسی، نخستین شیوه معماری ایران است كه روزگار هخامنشیان تا حمله اسكندر به ایران (550-330 قبل از میلاد) را در بر می ‌گیرد. معماری پارسی سبک غالب معماری در دوره هخامنشیان بوده‌ است. محوطه تاریخی پاسارگاد، آرامگاه كوروش، كاخ آپادانا در شوش، مجموعه كاخ ‌های تخت‌ جمشید و آرامگاه ‌های واقع در نقش رستم از نمونه‌های معماری شیوه پارسی هستند.
نام این شيوه از قوم پارس برگرفته شده كه در اين روزگاران بر كشور پهناور ايران فرمانروايی می كردند. دولت پارس از سال 330 تا 550 قبل از ميلاد مسيح (ع) بر قسمت بزرگی از نواحی شرق هندوستان و آسيای مركزی تا ممالک شمال آفريقا فرمانروايی می كرده است.
برخی از ویژگی های معماری شیوه پارسی

• استفاده از سنگ بریده و منظم پاک تراش و ماهی صیقلی و تهیه بهترین نوع مصالح از لحاظ مرغوبیت و رنگ و دوام از هر جا که میسر بوده است.
• قرار دادن ستون ها در حداکثر فاصله ممکن و تا ارتفاع بسیار چشمگیر و آرایش سرستون ها با جزئیاتی که برای بردن بار سقف چوبی کاملا متناسب و منطقی باشد.
• آماده کردن پی بتا با سنگریزه و سنگ لاشه و بتای ساختمان بر روی سکو و تختگاه.
• آرایش دیواره های اطراف پلکان های کوتاه و مالرو با نقش های برجسته و کنگره های زیبا و متناسب .
• پوشش با شاه تیر و تیرچه چوبی سخت و بریده و درودگری شده
• ساختن دیواره های جدا کننده با خشت خام و آرایش داخلی و خارجی آن با رنگ کاشی لعابدار

پاورپوینت قابلیت ویرایش دارد

فونت پاورپوینت : Estedad

مطالب موجود در فایل

• فهرست مطالب
• معرفی شیوه پارسی
• پیدایش شیوه پارسی
• شاهنشانی هخامنشی
• تاثیر شیوه پارسی از معماری سایر ملل
• منابع الهام معماری پارسی
• ویژگی های معماری پارسی
• انواع ستون ها
• آرایه در شیوه پارسی
• نیارش در شیوه پارسی
• بررسی مجموعه پاسارگاد (بررسی آرامگاه کورش، آرامگاه کمبوجیه و مجموعه پادشاهی)
• بررسی تخت جمشید (بررسی پلکان ورودی، دروازه ملل، کاخ آپادانا، کاخ صد ستون، کاخ هدیش و کاخ تچر)
• بررسی نقش رستم (بررسی کعبه زرتشت)
• بررسی کاخ آپادانای شوش
• منابع