مکتب شیکاگو در معماری

در دهه ی هشتم قرن نوزدهم صنعت ساختمان در شیکاگو رونق و رواج تازه‌ای به خود گرفت. آسمان‌خراش‌هایی به ارتفاع 16،14،12و 23 طبقه ساخته شدند که برخلاف آسمان خراش‌های دیگر آمریکا در شهر پراکنده نبودند بلکه در مسافتی کم از یکدیگر و در ناحیه ی مرکزی و تجاری شیکاگو لوپ، قرار داشتند. مکتب معماری شیکاگو (The Chicago School of Architecture) اصطلاحی است که به طور جمعی به کسانی که در ایجاد تحولات شهر شیکاگو سهیم بودند اطلاق می‌شود که بیش از همیشه بین سالهای ۱۸۸۳ تا ۱۸۹۳ رشد یافت و قدرت گرفت. در این زمان شیکاگو مرکز خطوط راه آهن و ارتباط بین شرق و غرب آمریکا بود، همچنین مرکز تجاری مهمی به شمار می رفت و از سال ۱۸۸۵ میلادی فعالیت‌های شدید اقتصادی و به تبع آن اجرای ساختمان‌های تجاری و اداری آغاز گشته بود که با توجه به آتش‌سوزی سال ۱۸۷۱ و از بین رفتن بیشتر قسمت‌های این شهر، زمینه برای تحولات جدید آماده بود. در این زمان در شیکاگو تعدادی مهندسان سازه و معمار جوان وجود داشتند که عمدتاً تحصیل کرده اروپا و شهرهای شرق آمریکا همچون بوستون و نیویورک بودند.

اولین مهندس مطرح در مکتب شیکاگو ویلیام لی برون جنی، تحصیل کرده مدرسه هنر و تولیدات در فرانسه بود. وی به عنوان مهندس سازه، دفتر مهندسی و معماری خود را در سال ۱۸۶۸ در شیکاگو تأسیس کرد. او در سال ۱۸۶۹ کتابی به نام اصول و عمل در معماری «principal and practices in architecture» به رشته تحریر در آورد.

روش های طراحی، اجرایی و اصول نظری معماران شیکاگو به نام مکتب معماری شیکاگو یا شیوه معماری شیکاگو شهرت یافت و می ‌توان آن را منشور اولیه معماری مدرن به حساب آورد.

پاورپوینت قابلیت ویرایش دارد

فونت پاورپوینت : B Yekan

مطالب موجود در فایل

• فهرست
• مدرنیسم
• بلندمرتبه سازی و موارد اقتصادی در استفاده از آسمانخراش ها
• مکتب شیکاگو
• اصول مکتب معماری شیکاگو
• اساس ساختمان سازی در مکتب شیکاگو
• آغاز توجه به اشکال خالص
• معماران مشهور مکتب شیکاگو
• آثار شاخص مکتب شیکاگو
• ساختمان شرکت بیمه در شیکاگو
• ساختمان فروشگاه کارسون، پیری واسکات
• ساختمان مونادناک
• ساختمان بروستر
• ساختمان رلیانس
• منابع